Amerykańskie Centrum Kontroli Chorób w 1981r poinformowało Świat o rozpoznaniu Nowej Choroby z nieznanej przyczyny, u podłoża której leży znacznego stopnia upośledzenie funkcjonowania ludzkiego układu odporności.
     Raport opisywał obserwacje 5 młodych homoseksualistów, u których wystąpiło grzybicze zapalenie płuc- choroba występująca u osób z wyniszczonym układem odporności i obserwacje 54 młodych gejów z rzadką w ogóle odmianą nowotworu- tzw. mięsaka Kaposiego, który dotąd prawie nigdy nie dotykał ludzi młodych. Przypadki ciekawe o tyle, że wszyscy pacjenci to ludzie młodzi i dotąd byli okazem zdrowia.
     Tajemniczej chorobie nadano nazwę – zespół nabytego niedoboru odporność- AIDS a pytanie skąd i jak Ci pacjenci nabyli tą chorobę pozostało otwartym jeszcze przez 2 lata, do czasu odkrycia wirusa, który ją powoduje.
     Choroba okazała się śmiertelna i bardzo szybko przybrała skalę epidemii w Stanach Zjednoczonych a wkrótce rozprzestrzeniła się na wszystkie kontynenty, wywołując ogólnoświatową pandemię.
     Przeraziła społeczność w wielu krajach i wzbudzała emocje. Nazwano ją nieformalnie „dżumą XX wieku” Pacjentów chorych na AIDS stygmatyzowano i nawoływano do ich izolacji.
     Media pełne były doniesień o protestach mieszkańców przeciwko tworzeniu ośrodków dla zakażonych wirusem i chorych w sąsiedztwie, porażały niekompetentnymi zachowaniami pracowników służby zdrowia- ludzi, wydawać by się mogło pozbawionych demonów niewiedzy. A jednak!
     Nauka dążyła do poznania czynnika sprawczego. Wyizolowanie wirusa przez amerykańskiego  naukowca Michaela Gottlieb`a w 1983r stało się wstępem do poznania charakteru choroby, dróg jej szerzenia- sposobów zakażania się, wykrywania i kontroli  nosicielstwa, poszukiwania metod leczenia i sposobów zapobiegania.

     W ciągu 30 lat walki z chorobą naukowcom towarzyszą w poszukiwaniach skutecznej broni na przemian nadzieja i zwątpienie.
     Udało się poznać budowę  wirusa i jego mutacyjną zmienność, prześledzić drogi jakimi dostaje się do ludzkiego organizmu, poznać sposoby przy pomocy których atakuje komórki układu odpornościowego, śledzić jego ilość (liczyć kopie, które się”rodzą” u zakażonego), rozpoznawać objawy  przebiegu zakażenia, opracować test serologiczny do wykrywania nosicielstwa, poszukiwać nowych leków i doskonalić techniki leczenia przedłużającego życie, zabezpieczyć pacjentów przed ich przypadkowym zakażeniem drogą krwi w obiektach służby zdrowia, użytkowników gabinetów fryzjersko- kosmetycznych, odnowy biologicznej i tatuażu, obniżyć ryzyko zakażenia dziecka przez HIV + matkę, wdrożyć szeroko zakrojoną akcję edukacyjną.

     Nie udało się pokonać zmienności mutacyjnej wirusa i wyprodukować, jak dotąd, zapobiegawczej szczepionki.
     Nie jest możliwym, w przypadku chorób związanych z ludzką seksualnością, a taką chorobą jest HIV/ AIDS, by pokonać zachowania społeczne, wyeliminować całkowicie ryzykowne zachowania zdrowotne nawet najszerzej zakrojoną akcją edukacyjną, gdy nie zawsze pomaga kościół, nie zawsze pomagają politycy i ekonomia. Sukces leczenia HIV/AIDS powoduje, że to wyzwanie jest jeszcze trudniejsze- nosiciele wirusa, którzy się leczą, żyją coraz dłużej, zatem pula osób mogących zakażać innych jest coraz większa a podejmowanie ryzykownych zachowań seksualnych coraz niebezpieczniejsze. Epidemia tym chętniej rozszerzyła się na związki heteroseksualne i obejmuje ludzi młodych, poniżej 30rż.

 

Dziś choroba nie jest tylko problemem gejów, biseksualnych mężczyzn czy narkomanów. Może dotknąć każdego z nas!

Epidemiologia HIV/ AIDS w Polsce
     Według danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego- PZH w Polsce od wdrożenia badań w 1985r do 30.04.2011r. Zarejestrowano 14474 osoby zakażone wirusem ( w tym 5722 zakażenia związane  z używaniem narkotyków ),odnotowano 2524 przypadki AIDS, a zmarło z tego powodu 1075 osób.
     Nawet jeżeli eksperci szacują, że skala problemu w Polsce może być znacznie większa i sięgać 20-30 tyś. zakażonych, to nie możemy uznać takiej sytuacji epidemiologicznej za złą ale trend rosnących ilości nowo wykrytych nosicieli i przyrost chorych na AIDS niestety nas też dotyka.
Od 01.01.2011- do 30.06.2011r.zanotowano 597 nowych przypadków zakażenia HIV, podczas gdy w tym okresie roku ubiegłego liczba to wynosiła 323 przypadki.
     W odniesieniu do choroby AIDS w okresie 01.01.- do 30.06 tego roku zgłoszono 102 przypadki a w roku ubiegłym 62 zachorowania.
     Aktualnie leczeniu przeciw wirusowemu poddawanych jest 5162 pacjentów, w tym 135 dzieci.
Podobnie dotyka nas trend rosnącego problemu HIV/AIDS wśród heteroseksualnych osób.

     Wirus HIV atakuje limfocyty -komórki ludzkiego układu odpornościowego. Namnaża się w nich tym samym je niszcząc. Liczba wirusów w krwi człowieka rośnie a limfocytów spada. Konsekwencją tego procesu jest osłabienie odporności człowieka zakażonego i rozwój w jego organizmie chorób, które składają się na obraz zespołu AIDS i są przyczyną zgonów, podczas, gdy u ludzi z wydolnym układem odpornościowym większość z takich chorób nie stanowi zagrożenia i jest możliwa do wyleczenia.

Znamy dwa typy wirusa:HIV1 występuje na całym świecie, HIV2 szerzy się w Afryce Zach.

     Wirusem zakażamy się drogą kontaktów seksualnych, drogą krwi i drogą wertykalną- z matki na dziecko.
Czynniki zwiększające ryzyko zakażenia poznano i uszeregowano. Są nimi:
     - ryzykowne kontakty seksualne- wielu partnerów, przygodne kontakty,
       płatny seks, niestosowanie prezerwatyw, seks po narkotykach, alkoholu
     - zażywanie narkotyków (szczególnie drogą dożylną )
     - skaleczenie się ostrym przedmiotem zanieczyszczonym krwią osoby zakażonej

Zakażenie przebiega w trzech fazach:
     - w pierwszej- pierwotnego zakażenia,  po okresie wylęgania (1 -8 tyg.
       od momentu zakażenia )rozwijają się różnie nasilone objawy przypominające
       chorobę wirusową; gorączka, zapalenia gardła, bóle mięśni i głowy,
       powiększenie węzłów, wysypka skórna. Bywa, że ten okres jest tak skąpo
       objawowy, że niedostrzeżony przez zakażoną osobę
     - w drugiej- zakażenia utajonego- jest pozorny spokój objawowy – to okres,
       w którym stabilizuje się swoista równowaga pomiędzy niszczycielskim
       działaniem wirusa a możliwościami wytwarzania przez organizm limfocytów.
       Ten okres u ludzi nieleczonych może trwać nawet do 10-ciu lat
     - w fazie trzeciej- zakażenia objawowego rozwija się zespół AIDS i osoba
       zakażona zaczyna chorować na nie poddające się leczeniu (oportunistyczne)
       zakażenia.Są wśród nich:nawracające zapalenia płuc,gruźlica, grzybice-
       przełyku, tchawicy, płuc,opon mózgowo- rdzeniowych, rzadkie nowotwory
       i inne.

     Diagnostyka schorzenia opiera się na testach wykrywających p-ciała anty HIV, badaniach liczby limfocytów, badaniach genetycznych wykrywających wirusa w krwi i oznaczaniu ilościowym jego kopii w krwi zakażonej osoby.

     Leczenie komplikuje duża zmienność wirusa zmuszająca do zażywania kilku leków przeciw wirusowych jednocześnie, w ściśle określonych i w sposób stały monitorowanych kombinacjach.
Celem leczenia jest zahamowanie namnażania się wirusa co chroni układ odpornościowy od destrukcji i wydłuża czas od momentu zakażenia wirusem HIV do rozwoju AIDS.
Dzięki współczesnej skojarzonej terapii anty-wirusowej z całą pewnością udaje się obniżać ilość  zgonów z powodu AIDS ale jest to ciągle choroba śmiertelna i tylko umieranie jest rozłożone w czasie.

ODKRYCIE PENICYLINY
STAŁO SIĘ REWOLUCYJNYM WYDARZENIEM MEDYCYNY XX WIEKU !

                                                   
W 1928r szkocki lekarz  Aleksander Fleming zatrudniony w szpitalu Św. Marii w Londynie zauważył przypadkowo, że bakterie nie rozmnażają się, gdy w ich otoczeniu znajduje się pleśniak z rodzaju Penicillium. 
Doszedł zatem do wniosku, że ten pleśniak musi wytwarzać jakąś substancję, która hamuje rozwój kolonii bakteryjnych. Kilka lat trwało zanim ją wyekstrahował,  zagęścił i nazwał „penicyliną”, by w przyszłości stała się lekiem przeciwbakteryjnym. A okazję do znalezienia dobrego leku zwalczającego bakterie przyniosła druga wojna światowa, głównie dla potrzeb opanowywania zakażeń przyrannych. I jak w wielu „chichotach losu”, gdy niszczenie jest czynnikiem postępu, w tym także przypadku prace nad właściwościami wyekstrahowanej przez Fleminga substancji nabrały tempa.
Zespół badaczy z Howardem Floreyem i Ernestem Chainem na czele w 1940r wytworzył oczyszczoną penicylinę i przeprowadził pierwsze badania kliniczne tego nowego leku.
Z momentem wprowadzenia penicyliny do leczenia rozpoczęła się nowa era w terapii zakażeń bakteryjnych. Życie milionów ludzi przestało być zagrożone. Niebezpieczne choroby, typu;
zapalenie płuc, szkarlatyna, błonica, gorączka połogowa, rzeżączka czy kiła, stały się chorobami możliwymi do wyleczenia w krótkim czasie.
W 1945r Fleminga, Floreya i Chaina uhonorowano Nagrodą Nobla za prace nad penicyliną.
Ich sukces odkrywczo- badawczy stał się inspiracją do poszukiwania innych antybiotyków zwalczających różne rodzaje bakterii, grzyby czy  pasożyty:
- w 1944r Selman Waksman wyizolował streptomycynę do produkcji antybiotyku przeciw gruźlicy-  Nagroda Nobla w 1952r
- w 1947r John Ehrlich chloromycetynę- aktualna detreomycyna
- w 1948r Benjamin Duggar aureomycynę- stała się prekursorem późniejszych tetracyklin
- w 1953r Brandl i Margreiter penicylinę V do leczenia doustnego
- w 1963r Weinstein i wsp. gentamycynę- jeden z cenniejszych antybiotyków o szerokim spektrum działania.
Lata późniejsze przyniosły odkrycia antybiotyków nowych generacji o coraz szerszych spektrach działania. Poszukiwania nowych antybiotyków „wymusiły” na nauce same bakterie nabierając stopniowo umiejętności przystosowania się do zmienionych pod wpływem tych specyfików warunków  biologicznych poprzez nabieranie przeciw nim odporności.
Człowiek w walce z chorobami bakteryjnymi został zmuszony przez patogeny do ciągłego szukania nowych antybiotyków, które będą w stanie zwalczać szczepy bakterii uodpornionych.
Z drugiej strony musimy mieć świadomość, że i działalność ludzka przyczyniła się do zjawiska rosnącej lekooporności mikroorganizmów.
Samo używanie antybiotyków w jakimś stopniu a już używanie niewłaściwe i nadużywanie w medycynie oraz hodowli zwierząt , w rolnictwie i w przemyśle przez ostatnie 70 lat, spowodowało wzrost częstości i różnorodności drobnoustrojów lekoopornych. A problem zyskał wymiar globalny.

ANTYBIOTYKI NANOCZĄSTECZKOWE POSTĘPEM W LECZNICTWIE XXI WIEKU ?

Naukowcy z IBM opracowali nowy, oparty na nanocząsteczkach, lek do walki z lekoopornymi bakteriami MRSA-
- antybiotykoodporny gronkowiec złocisty ( Methycillium  Resistance Staphylococcus Aureus), którymi chorzy najczęściej zakażają się w warunkach szpitalnych. Bakterie te wywołujące ciężkie zakażenia są odporne na niemal wszystkie znane obecnie antybiotyki. A rosnąca ilość ich szczepów i szybka ewolucja stają się problemem dla lecznictwa zamkniętego na całym świecie.
Opracowany przez naukowców „nanaocząsteczkowy antybiotyk” uszkadza i niszczy ściany komórkowe bakterii z grupy Gram-dodatnich (nazwa pochodzi od sposobu wybarwiania się kolonii bakteryjnych w hodowlach laboratoryjnych, po zadziałaniu odczynnika, na kolor fioletowo- niebieski). Bakterie te stanowią  wśród patogenów chorobotwórczych odpornych na antybiotyki znaczna grupę.
Dotychczas znane antybiotyki wpływają niszcząco na procesy metaboliczne bakterii. Zatem ich działanie jest odmienne- wewnętrzne. Ale to właśnie ten mechanizm pozwolił bakteriom przestrajać z czasem swój metabolizm i przyzwyczajać się do „obecności” antybiotyku powodując lekooporność.
Podobnie bakterie odpowiadały na dotychczasowe chemioterapeutyki, których działanie oparte było na niszczącym wpływie na ich ścianę komórkową- szybko wykształcały oporność na lek.
Nowa technologia naukowców z Kalifornii oparta jest na wytworzonym polimerze, zbudowanym z bloków zawierających nanocząsteczki. Polimer jest skonstruowany tak, że zwija się w sferyczną nanocząsteczkę ,przykleja do ściany komórkowej bakterii i uszkadza ją.
Pierwsze testy in vitro- pozaustrojowe- prowadzone na ludzkich komórkach krwi i komórkach bakteryjnych dały pozytywne efekty. Podobnie dobrze rokują testy na myszach; nie stwierdzono toksyczności leku, zauważono znaczna poprawę w leczeniu i żadna mysz nie padła.
Naukowcy sądzą, że nowe nanocząsteczki będą możliwe do podawania do organizmu ludzkiego i mogą być także składnikami żeli do stosowania na zakażone rany.
Zachęceni wynikami eksperymentu, pracują obecnie nad procesem produkcji nanoczasteczek i poszukiwaniem technologii nanocząsteczkowej dla walki z grupą bakterii Gram-ujemnych ( nazwa od wybarwiania się na kolor różowo- czerwony), które mają bardziej skomplikowaną budowę ściany komórkowej.
Jeżeli nie mający dotąd doświadczeń w branży biomedycznej koncern pozyska do współpracy koncerny farmaceutyczne, to być może staniemy u progu kolejnej rewolucyjnej myśli ludzkiej w walce z mikroorganizmami chorobotwórczymi!
Choć otwartym może pozostać pytanie- ile czasu będą potrzebowały bakterie by pokonać myśl ludzką zawartą w nowej technologii?

Bibliografia:
- Mikrobiologia i choroby zakaźne- G.Virella
- Zakażenia szpitalne-D.Dzierżanowska
- Historia medycyny- T.Brzeziński
- Farmacja i ja- miesięcznik branżowy
- Medycyna po dyplomie- miesięcznik branżowy
- za PAP z magazynu Technology Review

poniedziałek, 26 sierpień 2013 12:49

Wiedza o antybiotykach pomaga utrzymać ich skuteczność

Napisane przez

Ulotka w załączniku

poniedziałek, 26 sierpień 2013 12:46

Zapobieganie grypie AH-1N-1

Napisane przez

Z uwagi na fakt możliwości zawleczenia z podróży grypy AH-1N-1 na teren naszego Powiatu, poniżej prezentujemy Państwu aktualną sytuację epidemiologiczną grypy na świecie.

GRYPA TYPU A/H1N1 - komunikat z dnia 20 sierpnia 2009 r.

Oczywistą rzeczą jest, że są to dane zmienne.

Przygotowując się do wyjazdu zagranicznego proszę zweryfikować te dane dla interesującego Państwa kraju podróży pod adresem internetowym http://www.pis.gov.pl/?dep=73

Pozwoli to Państwu zachować ostrożność w kontaktach z ludźmi w kraju w którym będziecie przebywać- np. z obsługą hotelową, restauracyjną, turystyczną itp.

WSZYSTKICH MIESZKAŃCÓW NASZEGO POWIATU ZACHĘCAM DO SZCZEPIEŃ PRZECIW GRYPIE

Wprawdzie nie ma jeszcze dostępnych szczepionek przeciwko nowej grypie AH1-N1. I tak naprawdę nie wiemy, jak ten nowy wirus będzie się „zachowywał”w sezonie grypowym charakterystycznym dla Polski- zatem od września do kwietnia. Czy np. nie zmutuje- nie zmieni swoich cech antygenowych w kontakcie z wirusem grypy sezonowej? A może będą krążyły dwa odrębne? Tak, czy inaczej, zwalczanie grypy może się okazać nie lada zadaniem dla Służby Zdrowia w Polsce. Im lepiej poradzimy sobie z przypadkami zawleczonymi, zarówno lecznictwo, jak i Inspekcja Sanitarna, tym bezpieczeństwo Polaków będzie większe. Jak dotąd, działania Służby Zdrowia są wysoce właściwe.

Dotychczas z obserwacji przypadków potwierdzonych zachorowań na grypą z wirusa AH1-N1, zawleczonych do naszego kraju lub z kontaktów z zawleczeniami wiemy, że ten wirus nie jest nadmiernie zjadliwy. Chorzy przechodzą zachorowanie łagodnie, bez powikłań i nie notujemy zgonów.

Jednakże zaszczepienie się nawet dostępną szczepionką przeciwko grypie sezonowej zwiększy Państwa bezpieczeństwo.

Podniesie u osoby zaszczepionej miano przeciwciał przeciwwirusowych a to będzie skutkować łagodniejszym przebiegiem ewentualnego zachorowania, gdyby się zdarzyło i choć bez wiedzy z jakiego wirusa – nowego AH1-N1, sezonowego, jakiegoś mutanta czy tylko wirusa grypopodobnego wywołującego przeziębienia.

Więcej informacji uzyskacie Państwo pod tel. PPIS w Słubicach - 095-758-32-79

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Słubicach w związku z ogłoszoną przez WHO 6 fazą pandemii nowej grypy A/H1N1 przedstawia w załączeniu materiały zawierające propozycje zaleceń Krajowego Konsultanta ds. Epidemiologii dla:

- zakładów pracy
- szkół
- rodziców
- kobiet w ciąży
- osób zamieszkujących wspólnie w jednym mieszkaniu

poniedziałek, 26 sierpień 2013 12:44

ZALECENIA GŁÓWNEGO INSPEKTORA SANITARNEGO

Napisane przez

Dotyczące zapobiegania zakażeniom przenoszonym droga kropelkową (w tym grypy wywoływanej wirusem typu A/H1N1).

Ogólne wskazania profilaktyczne należy:
• unikać bliskiego kontaktu z chorymi osobami,
• kiedy jest się chorym, zostać w domu i zachować dystans do osób zdrowych
• zasłaniać usta i nos chusteczką higieniczną podczas kichania i kasłania, a zużytą chusteczkę
wyrzucić do kosza na śmieci
• myć często ręce
• unikać dotykania oczu, nosa i ust, żeby nie roznosić zarazków
• dbać o siebie, dużo spać, być aktywnym fizycznie, unikać stresu, pić dużo płynów i zdrowo
się odżywiać.

Informacje dla:
• dyrektorów, nauczycieli i opiekunów w placówkach nauczania i wychowania należy:

• obserwować dzieci i młodzież wykazującą objawy grypopodobne w trakcie pobytu
w placówkach takie jak: gorączka, kaszel, ból gardła, ból mięśni, ból głowy,
dreszcze, osłabienie, w niektórych przypadkach biegunka.
• informować rodziców i opiekunów o zaobserwowanych objawach grypopodobnych
celem konsultacji z lekarzem rodzinnym
• zadbać o ciągły dostęp do środków higienicznych w toaletach
• organizować w ramach możliwości jak najwięcej pobytu uczniów na świeżym
powietrzu w czasie przerw i lekcji wychowania fizycznego
• monitorować strony internetowe Państwowej Inspekcji Sanitarnej www.pis.gov.pl
oraz Państwowego Zakładu Higieny www.pzh.gov.pl celem uzyskania bieżących informacji

• rodziców
należy:
• obserwować domowników wykazujących objawy grypopodobne, w razie ich
wystąpienia zgłosić się do lekarza rodzinnego
• myć ręce swoje i swojego dziecka mydłem pod bieżącą wodą oraz pokazać dziecku
jak należy to robić
• zatrzymać chore dziecko w domu i wezwać lekarza
• zasłaniać nos chusteczką higieniczną podczas kichania i usta podczas kasłania
• nie zabierać dziecka do ludzi, którzy są przeziębieni
• zadbać o to by dziecko zawsze miało przy sobie chusteczkę do nosa
• spędzać z dziećmi aktywnie wolny czas na świeżym powietrzu

• dzieci i młodzieży 
należy:

• myć ręce mydłem i ciepła wodą przez 20 sekund
• jeśli nie masz chusteczki podczas kichania lub kasłania zasłoń usta i nos rękawem
w okolicy powyżej łokcia a nie dłońmi
• umyć ręce po kasłaniu lub kichaniu
• unikać kontaktu z osobami, które kichają i kaszlą
• przebywać w czasie wolnym na świeżym powietrzu

Zgodnie z zaleceniem Pediatrycznego Zespołu Ekspertów ds. Programu Szczepień Ochronnych w sprawie obowiązkowych szczepień przeciwko pneumokokom i ospie wietrznej dzieci narażonych w sposób szczególny na zakażenie realizowanych w ramach obowiązującego Programu Szczepień Ochronnych informujemy, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia  z dnia 24 czerwca 2008 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykazu obowiązkowych szczepień ochronnych oraz zasad przeprowadzania i dokumentacji szczepień (Dz. U. Nr 122, poz. 795) szczepienia te należy wdrażać w następujących grupach ryzyka:

1.  przeciw pneumokokom:

a) dzieci od 2 miesiąca życia do ukończenia 5 roku życia po urazach i z wadami ośrodkowego układu nerwowego przebiegającymi z wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego lub chorujące na:
-  przewlekłe choroby serca z niewydolnością układu krążenia,
-  schorzenia immunologiczno-hematologiczne,
-  małopłytkowość idiopatyczną,
-  ostrą białaczkę, chłoniaki, sferocytozę wrodzoną,
-  asplenię wrodzoną lub po splenektomii,
-  zespół nerczycowy o podłożu genetycznie uwarunkowanej strukturopatii,
-  pierwotne zaburzenia odporności,
-  zakażone HIV,
-  przed planowanym przeszczepem lub po przeszczepie szpiku, narządów wewnętrznych lub wszczepieniu implantu ślimakowego,
b) dzieci przedwcześnie urodzone do ukończenia 1 roku życia chore na dysplazję oskrzelowo-opłucną;

2.  przeciw ospie wietrznej:

a) dzieci do ukończenia 12 roku życia:
-   z upośledzeniem odporności o wysokim ryzyku ciężkiego przebiegu choroby,
-   z ostrą białaczką limfoblastyczną w okresie remisji,
-   zakażone HIV,
-   przed leczeniem immunosupresyjnym lub chemioterapią,
b) dzieci do ukończenia 12 roku życia z otoczenia osób określonych w lit. a które nie chorowały na ospę wietrzną.".

Do zaszczepienia nie jest konieczne wydawanie specjalnych skierowań przez lekarzy specjalistów, jeśli dziecko posiada ustalone rozpoznanie. Realizacją tych szczepień zajmują się lekarze POZ sprawujący opiekę nad dzieckiem w miejscu zamieszkania dziecka lub specjalistyczne jednostki sprawujące opiekę nad pacjentami z grup ryzyka. Szczepienia należy rozpocząć jak najwcześniej jest to możliwe zgodnie z zarejestrowanym schematem PSO na 2009 r.

Program Szczepień Ochronnych na rok 2009 jest umieszczony na naszej stronie internetowej w dziale SZCZEPIENIA OCHRONNE.

Bogato zalesione tereny naszego powiatu stwarzają mieszkańcom zagrożenia ze strony chorób, które ze świata zwierząt przenoszą na człowieka kleszcze. Ocieplający się klimat dodatkowo sprawia, że te pajęczaki znajdują w naszych lasach dogodne warunki do bytowania i w okresie swojej aktywności, od czerwca do października, chętnie w człowieku odnajdują swojego żywiciela.
Jedną z chorób, które przenoszą  jest kleszczowe zapalenie mózgu.
Jest to choroba wirusowa, która choć nie jest chorobą zaraźliwą (nie przenosi się z człowieka na człowieka), to gdy przebiega dwufazowo, w fazie drugiej, atakuje centralny układ nerwowy człowieka – opony mózgowe, mózg, rdzeń kręgowy-  manifestując się ciężkim przebiegiem i stwarza bezpośrednie zagrożenie życia.
W pierwszej fazie ma charakter dolegliwości przeziębieniowych- grypopodobnych i na tym etapie może się zatrzymać.
Najczęściej bardzo burzliwie choroba przebiega u osób dorosłych. Dzieci schorzenie dotyka z reguły łagodniej.
O ile ryzyko ukąszenia przez kleszcza- nosiciela wirusa tej choroby jest w Polsce wysokie na terenach Warmii, Mazur, Mazowsza, Opolszczyzny i Dolnego Śląska a na terenie naszego powiatu , jak dotąd znikome (ostatnie zachorowanie u mieszkanki Słubic wystąpiło w 1995r.), to nie oznacza, że niemożliwe.
Świat przyrody nie tworzy na zawsze zamkniętych enklaw co potwierdzają prowadzone przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego badania krwi w kierunku przeciwciał tej choroby u mieszkańców innych niż wskazane powyżej rejony endemicznego występowania schorzenia. Obecność przeciwciał w krwi osób badanych wskazuje na przebytą chorobę w pierwszej łagodnej fazie i dowodzi zagrożenia ze strony środowiska przyrodniczego, choć zapewne w różnym stopniu, na obszarze całego kraju.
Przed zachorowaniem na kleszczowe zapalenie mózgu skutecznie chronią szczepienia.

Szczepionki są produkowane w dawkach dla dzieci i dla osób dorosłych. Zalecamy je osobom zawodowo narażonym na ukąszenie kleszczy, działkowiczom, turystom, grzybiarzom i zbieraczom innego runa leśnego.
Marzec i kwiecień są dogodnymi miesiącami by się zaszczepić zapobiegawczo.

Więcej informacji udzieli Państwu PPIS w Słubicach- tel.0957583279

Od 2004r. notujemy w Polsce wzrost liczby zachorowań na jersiniozę powodowaną przez zjadliwą  odmianę bakterii  Yersinia enterocolitica.
Bakteria w tej odmianie dotychczas nie występowała w Polsce. Prawdopodobnie została importowana do kraju z USA ,gdzie występuje od dawna lub z któregoś z zachodnich krajów europejskich, bo tu pojawiła się w 2003r.
Dotąd nie udało się ani epidemiologom ani służbom weterynaryjnym określić najbardziej prawdopodobnego jej nośnika do kraju. Być może”przywędrowała”do Polski wraz z migrującym człowiekiem,chorym lub nosicielem,być może z zanieczyszczoną żywnością lub paszą.
W naturalnym środowisku przyrodniczym bakterie Yersinia występują wśród domowych i dziko żyjących zwierząt.
Człowiek zakaża się drogą pokarmową gdy spożyje pierwotnie zakażoną żywność pochodzenia zwierzęcego lub żywność wtórnie zanieczyszczoną odchodami chorych zwierząt, lub ludzi chorych  czy nosicieli. Wśród nośników zarazka wymienia się niedopieczoną lub niedogotowaną wieprzowinę,wtórnie skażone lub źle pasteryzowane mleko,mleko w proszku,wodę z naturalnych źródeł i różne gotowe potrawy  a także warzywa i owoce, w tym mrożonki. Ten szeroki wachlarz ewentualnych nośników bakterii wynika z jej umiejętności namnażania się w niskich temperaturach co sprawia,że rozwój zarazka jest możliwy w czasie przechowywania żywności w chłodniach.

Choroba u ludzi objawia się głównie zapaleniem żołądka i jelit przebiegając z wysoką gorączka i biegunką.
U starszych dzieci, młodzieży i młodych dorosłych dolegliwości mogą sugerować zapalenie wyrostka robaczkowego więc często choroba kończy się niepotrzebną operacją.
U osób dorosłych po zakażeniu pałeczkami Yersinii, mogą wystąpić reaktywne zapalenia stawów lub choroby rumieniowe skóry jako wyraz zmian zapalnych skóry i tkanki łącznej a wówczas choroba się przewleka.
W skrajnych przypadkach, szczególnie u pacjentów obciążonych innymi schorzeniami jak marskość wątroby, czy cukrzyca, zakażenie tą bakterią może powodować zapalenie mięśnia serca,zapalenie nerek, może też prowadzić do posocznicy.
Odmiana „amerykańska” bakterii cechuje się większą zjadliwością dla człowieka co powoduje, że objawy chorobowe przebiegają bardziej burzliwie a powikłania mogą być częstsze.

W zapobieganiu najistotniejszym wydaje się być właściwa obróbka termiczna spożywanej żywności zarówno pochodzenia zwierzęcego( wieprzowiny), jak i produktów roślinnych.

Na obszarze naszego Powiaty stwierdzano w roku ubiegłym skażenie tą bakterią( jej rodzimą odmianą) marchewki ,co, bez względu na działania przeciwepidemiczne podejmowane przez Powiatową Inspekcję Sanitarną by niewłaściwy produkt żywnościowy nie trafiał na nasz rynek, urealnia potrzebę dbania, przez każdego z nas, o właściwą obróbkę termiczną żywności, którą spożywamy!

poniedziałek, 26 sierpień 2013 12:38

ŚWIATOWY DZIEŃ WALKI Z RAKIEM

Napisane przez

     Według danych Światowej Organizacji Zdrowia liczba zachorowań na nowotwory w skali całego globu wzrasta dynamicznie. W ostatnich latach odnotowuje się rocznie prawie 11 milionów nowych zachorowań. Prognozy przewidują, że w ciągu najbliższego 20-lecia liczba ta się podwoi.

     W krajach gospodarczo rozwiniętych skuteczność zapobiegania nowotworom i walki z chorobami nowotworowymi uważane są za wskaźnik postępu cywilizacyjnego.

     W Polsce na nowotwory zapada rocznie 130 tys. osób, umiera 85 tys. Polaków i są to liczby jedne z najwyższych w Europie. Zdaniem ekspertów przyczyn takiej niepokojącej sytuacji należy upatrywać w niedostatkach edukacji prozdrowotnej z jednej strony, z drugiej zaś w niskiej wykrywalności zmian nowotworowych w okresie wczesnego stadium choroby a więc w momencie ,w którym można je najskuteczniej leczyć.

Wśród czynników zwiększających zachorowalność na nowotwory, poza uwarunkowaniami genetycznymi, wymienia się:

  • palenie tytoniu

  • nadmierne picie alkoholu

  • dietę bogatą w tłuszcze zwierzęce i sól kuchenną

  • infekcje niektórymi wirusami np.:żółtaczki typu B i C

  • promieniowanie ultrafioletowe

  • wiele substancji chemicznych i metali ciężkich, które zanieczyszczają środowisko bytowania człowieka, środowisko jego pracy, spożywaną żywność lub wodę

  • także niektóre leki

     Umiejętność unikania tych,na które mamy wpływ jest miernikiem naszych zachowań zdrowotnych. Wykonywanie badań profilaktycznych - świadectwem wiedzy i świadomości,że wczesne wykrycie zmiany nowotworowej jest szansą na wyleczenie.

     Nowoczesne techniki diagnozowania (wiele z nich niezwykle prostych i nieinwazyjnych), pozwalają w niemal 75% przypadków rozpoznać nowotwór złośliwy jeszcze przed powstaniem przerzutów. Wczesna diagnoza pozwala podjąć leczenie, które może zapobiec rozwojowi choroby nowotworowej, zwiększając tym samym szansę nie tylko na poprawę zdrowia ale na uratowanie życia.

Wymagalne badania profilaktyczne dla kobiet:

  • samobadanie piersi

  • mammografia

  • badanie ginekologiczne z cytologią

Badania dla mężczyzn:

  • samobadanie jąder

  • badanie lekarskie per rektum

Badania niezależne od płci:

  • oględziny skóry i badanie palpacyjne ciała

  • morfologia

  • badania rtg. i usg.

  • kału na krew utajoną

 

Sami dla siebie możemy być także dobrymi diagnostami, gdy nie przeoczymy niepokojących objawów:

  • niezamierzonego spadku wagi ciała

  • zgrubienia/guzka, których dotąd nie było a które możemy dostrzec/wyczuć w obrębie ciała

  • nietypowych, niefizjologicznych wydzielin/krwawień z naturalnych otworów ciała

  • chrypki/kaszlu utrzymujących się pomimo leczenia

  • przedłużających się: zaburzeń trawienia, trudności w połykaniu,

  • zaburzeń w oddawaniu stolca lub moczu

  • pojawiających się zmian wokół brodawek i znamion skórnych

  • niegojących się ran i owrzodzeń

  • uporczywych bólów nie poddających się leczeniu

     

    Takie objawy nie powinny pozostać zlekceważone bowiem choć nie muszą to mogą być zwiastunami procesu nowotworowego

Więcej informacji pod nr tel. 0957583279

   
Kliknij, aby odłuchać tekst

Pliki ciasteczek (ang. cookies) są niezbędne do tego, aby jak najlepiej wykorzystać zasoby strony internetowej na której się znajdujesz. Nie będą one służyć w żadnym wypadku do zidentyfikowania Ciebie. Więcej informacji można znależć w polityce plików ciasteczek.

  Akceptuje ciasteczka tej strony.